Γιάννης Μπεχράκης

“Πάντα θέλω να είμαι όπου με χρειάζονται-να βλέπω με την ψυχή και τα μάτια τους”

Ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή του πολέμου – Βραβεύθηκε με το βραβείο Πούλιτζερ το 2016, για την δουλειά του στο προσφυγικό, ενώ κατέγραψε την αθλιότητα των γεγονότων ανά τον κόσμο.

Κόσσοβο, το Ιράν, τη Σιέρα Λεόνε

Μέσα από τον φακό του, η εικόνα αποκτούσε φωνή και δύναμη, με την σκληρή πραγματικότητα, να αποδυναμώνει κάθε λέξη.

“Μια φωτογραφία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, να τον κάνει πιο δίκαιο”

Η ευαισθησία του τον έκανε να ξεχωρίζει όπως και το σπάνιο ήθος και η ανθρωπιά του. Ξεκίνησε την καριέρα του επειδή η φωτογραφία τον έφερνε πιο κοντά σε αυτό που ήθελαν να εκφράσουν οι άνθρωποι.

Κάλυψα την κηδεία του Χομεινί – “μόνο που έχασα εξαιτίας αυτού τα γεγονότα στην πλατεία Τιεν αμεν” έλεγε και από τότε βρισκόταν πάντα στην πρώτη γραμμή των πιο κρίσιμων παγκόσμιων γεγονότων.

Ο φακός του μας έφερε αντιμέτωπους με τον ανθρώπινο πόνο, την ανάγκη της επιβίωσης, την ζωή, αλλά και τον θάνατό. Προσφυγικά πρόσωπα, που αναζητούν την λύτρωση, μέσα από την ανθρωπιά, και άλλα που αποκαλύπτουν το τι σημαίνει αυτή να χάνεται.

“Δείξαμε στον κόσμο τι πραγματικά συμβαίνει και ο κόσμος έδειξε ότι ενδιαφέρεται. Η ανθρωπιά υπάρχει ακόμη”.

Με αυτά τα λόγια ο Γιάννης Μπεχράκης δέχθηκε την υψηλότερη των διακρίσεων, το βραβείο πούλιτζερ, για την κάλυψη της προσφυγικής κρίσης».

Έχω ψώνιο με την δουλειά μου, έχω ψώνιο με το να πιστεύω ότι αυτό που κάνω έχει ουσία και γι’ αυτό έχω ταχθεί, έχω δώσει όλη μου τη ζωή

Ο Γιάννης Μπεχράκης έφυγε από την ζωή, το Σάββατο 2 Μαρτίου. Εχασε την μάχη με τον καρκίνο, κερδίζοντας την μάχη της εικόνας. Με κληρονομιά την σκληρή αλήθεια, άφησε πίσω του ένα τεράστιο έργο ζωής, πέρα από κάθε τέχνη. Μέσα από τις φωτογραφίες του έδειξε στον πλανήτη τον σπαραγμό των πολέμων στο Αφγανιστάν και την Τσετσενία ενώ κάλυψε γεγονότα όπως ο σεισμός στο Κασμίρ αλλά και την αιγυπτιακή επανάσταση του 2011.

Κάθε σκληρή πραγματικότητα, θα μείνει εδώ θυμίζοντας μας, πως η αλήθεια διαδίδεται μέσα από ηρωικές πράξεις και τόλμη.

“Η αποστολή μου είναι να σας αφηγηθώ την ιστορία, ώστε εσείς να αποφασίσετε τι θέλετε να κάνετε. Η αποστολή μου είναι να εξασφαλίσω ότι κανείς δεν θα μπορεί να πει: “δεν γνώριζα”.

Σχετικά με miga art press

Τέχνη. Και καθημερινότητα. Αλλά και πώς η Τέχνη μπαίνει μέσα στην καθημερινότητά μας, ή μήπως η καθημερινότητά μας περιστρέφεται γύρω από την Τέχνη; Και σκέψεις και συναισθήματα, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται από την επαφή μας με την Τέχνη, αλλά και από την κοινωνική πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Οι τρόποι που την αντιλαμβανόμαστε και την συναισθανόμαστε. Και την Τέχνη και την καθημερινότητα. Εν τέλει, και εν ολίγοις, ο λόγος μας για Τέχνη μέσα στην καθημερινότητά μας. Κι εδώ προκύπτει το εξής: τι να πρωτο-πει κανείς; Τι να πρωτο-γράψει; Από ποια θέση; Ερωτήματα που μας ώθησαν να φτιάξουμε αυτό το blog, έτσι ώστε, από κάποια αφετηρία, και μέσω του γραπτού λόγου, να ξεκινήσουμε από κάπου. Μαζί σας. Και αν η Τέχνη γίνεται καμβάς για τα συναισθήματα και για τις σκέψεις μας, ταυτόχρονα δεν αποκλείεται να διαταράσσει τα «κοινώς αποδεκτά», την «κοινή λογική», την «κοινή ησυχία». Για να βάλει –ή μήπως να σχηματοποιήσει υπάρχουσες- νέες δυναμικές στα κοινά κείμενα. Και κάπως έτσι προέκυψε η «Μύγα». Έντομο μικρό, -και όμως σκέφτεσαι κάτι πιο ενοχλητικό, ιδίως σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, σαν αυτές που έρχονται; Ασταμάτητη, και με έναν ασίγαστο βόμβο, ικανότητα στο να «ενοχλήσει», και –γιατί όχι;-, να «διαταράξει». Καλές πτήσεις! Η Συντακτική Ομάδα του «Μύγα Art Press»

Δείτε όλα τα άρθρα του/της miga art press →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *