Δέκα λέξεις με την Βάσια Δανιά

Ξεκινώντας την πρώτη δημοσίευση αυτής της στήλης, δεν θα μπορούσα να σκεφτώ κάποιο άλλο αυθεντικό και ευγενικό χαμόγελο σαν αυτό της Βάσιας για ποδαρικό.
Βλέπεις, είναι σπουδαίο να χαμογελούν οι άνθρωποι,  ανασύρουν μια αίσθηση ελπίδας, προσφέροντας σου απλόχερα την ευγένεια και την αισιοδοξία που λιγοστεύει στις μέρες μας.
Χωρίς να το καθυστερώ λοιπόν, και με αφορμή την έναρξη των παραστάσεων της, επικοινώνησα αμέσως μαζί της. Αν και μας είχαν δοθεί και άλλες ευκαιρίες στο παρελθόν, νομίζω πως αυτή ήταν η κατάλληλη στιγμή  για μια κουβέντα, μέσω δέκα απλών και καθημερινών λέξεων, που ο καθένας από εμάς συναντά μέσα στο διάστημα της μέρας.

 

Λέξεις που άλλοτε τις σκέφτεσαι, τις αισθάνεσαι, τις παρουσιάζεις και άλλες που πότε τις ρωτάς για να σου λύσουν μια περίπλοκη σκέψη και άλλοτε τις ακούς να σου απαντούν, αφήνοντας σε να εκφραστείς. Λέξεις που σε μια στιγμή σαν και αυτή, γίνονται το παιχνίδι μιας μικρής ιστορίας.

Ο κόσμος μας.. αλλάζει 

 Καθημερινότητα… Αληθινές μικρές ιστορίες της ζωής

Θόρυβος…Φασαρία

Μουσική γεωγραφία.. Μουσικές του κόσμου 

Αποστροφή.. Απέχθεια

Ανάγκη…Συναίσθημα της έλλειψης

Λογική…Νους

Έλξη…Κάτι μαγικό

Απολογισμός…Τροφή για σκέψη

Ευχή…Επιθυμία & ελπίδα

 

Η Βάσια Δανιά γεννήθηκε στην Αθήνα και η ανάγκη της για έκφραση κυλούσε στο αίμα της από μικρή. Σε ηλικία μόλις 13 χρόνων, έγραψε δύο μικρά εικονογραφημένα βιβλία με τίτλο “Ένα παραμυθάκι γεμάτο αγάπη” και “Ένα παραμυθάκι γεμάτο χαμόγελο”. 

Καλλιτέχνης με μουσικές γνώσεις αλλά και σφαιρική μόρφωση. Ξεκίνησε φωνητική με δασκάλα τη Λία Βίσση και στη συνέχεια με τη Γιώτα Νέγκα. Παρακολούθησε μαθήματα μουσικής θεωρίας και φωνητικής στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας και μετέπειτα στο Εθνικό Ωδείο Χαλανδρίου (Τμήμα Σύχρονου Τραγουδιού). Οι σπουδές της στον τομέα της Ψυχολογίας στη Μεγάλη Βρετανία όχι μόνο δεν την εμπόδισαν αλλά τη βοήθησαν να εμπλουτίσει τις μουσικές της αναζητήσεις και διαδρομές.

Η πρώτη επαφή με το κοινό, όπου και μας συστήθηκε ήρθε με το τραγούδι με τίτλο “Ένας μύθος μια φορά” σε μουσική Χρίστου Θεοδώρου & στίχους Μιχάλη Γελασάκη.

Έχοντας νέα τραγούδια στα σκαριά, περιπλανιέται σε μικρές μουσικές σκηνές της πόλης και διαλέγει την πορεία της με πυξίδα το αίσθημα. Στο δρόμο της συναντά χρώματα, μουσικές και στίχους που όλοι έχουμε την ανάγκη  να παρασυρθούμε και να τραγουδήσουμε μαζί της, σε ένα μουσικό ταξίδι, γεμάτο συναίσθημα , δυναμισμό και απρόσμενους προορισμούς, σαν αυτό που θα ξεκινήσει στις 16 Νοεμβρίου, στη BABEL Πυρήνας Τέχνης . Ένα κάλεσμα  σε μελωδικά μονοπάτια μ’ ένα όμορφο πάντρεμα ρυθμών και ήχων που σμίγουν το χθες με το σήμερα σε μια στιγμή, όπου αγαπημένα κομμάτια βγαίνουν ξανά στην επιφάνεια γεμάτα αναμνήσεις,  από τη ρετρό εποχή αλλά και την έντεχνη ελληνική σκηνή όπως των Μάνου Χατζιδάκι, Μάνου Λοΐζου, Μίμη Πλέσσα, Μανώλη Ρασούλη, Απόστολου Καλδάρα, Σταύρου Ξαρχάκου, Σταμάτη Κραουνάκη κ.α.

 

 

 

 

 

 

 

 

Σχετικά με miga art press

Τέχνη. Και καθημερινότητα. Αλλά και πώς η Τέχνη μπαίνει μέσα στην καθημερινότητά μας, ή μήπως η καθημερινότητά μας περιστρέφεται γύρω από την Τέχνη; Και σκέψεις και συναισθήματα, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται από την επαφή μας με την Τέχνη, αλλά και από την κοινωνική πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Οι τρόποι που την αντιλαμβανόμαστε και την συναισθανόμαστε. Και την Τέχνη και την καθημερινότητα. Εν τέλει, και εν ολίγοις, ο λόγος μας για Τέχνη μέσα στην καθημερινότητά μας. Κι εδώ προκύπτει το εξής: τι να πρωτο-πει κανείς; Τι να πρωτο-γράψει; Από ποια θέση; Ερωτήματα που μας ώθησαν να φτιάξουμε αυτό το blog, έτσι ώστε, από κάποια αφετηρία, και μέσω του γραπτού λόγου, να ξεκινήσουμε από κάπου. Μαζί σας. Και αν η Τέχνη γίνεται καμβάς για τα συναισθήματα και για τις σκέψεις μας, ταυτόχρονα δεν αποκλείεται να διαταράσσει τα «κοινώς αποδεκτά», την «κοινή λογική», την «κοινή ησυχία». Για να βάλει –ή μήπως να σχηματοποιήσει υπάρχουσες- νέες δυναμικές στα κοινά κείμενα. Και κάπως έτσι προέκυψε η «Μύγα». Έντομο μικρό, -και όμως σκέφτεσαι κάτι πιο ενοχλητικό, ιδίως σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, σαν αυτές που έρχονται; Ασταμάτητη, και με έναν ασίγαστο βόμβο, ικανότητα στο να «ενοχλήσει», και –γιατί όχι;-, να «διαταράξει». Καλές πτήσεις! Η Συντακτική Ομάδα του «Μύγα Art Press»

Δείτε όλα τα άρθρα του/της miga art press →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *