Διεθνής ημέρα κατά των ναρκών

Η 4η Απριλίου καθιερώθηκε με πρωτοβουλία του ΟΗΕ ως Διεθνής Ημέρα κατά των Ναρκών  το 2005. Όσον αφορά την Ελλάδα, αντιμετώπιζε μέχρι σχετικά πρόσφατα σοβαρό πρόβλημα ιδιαιτέρως στην περιοχή του Έβρου, σύμφωνα με το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Εκστρατείας κατά των Ναρκών (ICBL).

Σύμφωνα με τον απολογισμό της Διεθνούς Εκστρατείας κατά των Ναρκών την περίοδο 2000-2008, είχαν καταγραφεί 44 νεκροί και 66 τραυματίες από τα ναρκοπέδια του Έβρου που κάλυπταν μια περιοχή 11 χλμ. στα σύνορα με την Τουρκία και δημιουργήθηκαν το 1974 κατά την ελληνοτουρκική διαμάχη για το Κυπριακό, όταν οι δύο χώρες, σε μια κίνηση προστασίας των συνόρων τους, μετέτρεψαν την ελληνοτουρκική μεθόριο σε παγίδα θανάτου.

Η Ελλάδα έγινε κράτος-μέλος της Συνθήκης Κατάργησης Ναρκών (Mine Ban Treaty) την 1η Μαρτίου του 2004. Ωστόσο, απέτυχε να καταστρέψει το απόθεμα 1,58 εκατομμυρίων ναρκών έως την προθεσμία της 1ης Μαρτίου 2008. Δεν είχε καν ξεκινήσει τη διαδικασία καταστροφής μέχρι τον Νοέμβριο του 2008 και είχε καταστρέψει μόνο 225.962 νάρκες μέχρι το Μάρτιο του 2009.

Ο στόχος, σύμφωνα με ανακοίνωση της συνάντησης κορυφής «Για Έναν Κόσμο Χωρίς Νάρκες» επετεύχθη το 2010, τέσσερα χρόνια νωρίτερα από την καταληκτική ημερομηνία που όριζε η Συνθήκη Κατάργησης Ναρκών, δηλαδή το 2014.

Το Ελληνικό Τμήμα της Εκστρατείας κατά των Ναρκών έχει επισημάνει ωστόσο, πως ενώ στους επιζώντες από νάρκες προσφέρθηκαν κάποιες υποστηρικτικές υπηρεσίες, ιδιαίτερα στον τομέα της επείγουσας ιατρικής περίθαλψης, η βοήθεια στους τομείς αποκατάστασης, ψυχολογικής υποστήριξης και κοινωνικό-οικονομικής επανένταξης είναι περιορισμένη.  Στην κατεύθυνση της υποστήριξης μάλιστα όσων έχουν επιζήσει αλλά έχουν υποστεί ακρωτηριασμούς στα ναρκοπέδια, ιδρύθηκε και η ΜΚΟ “Αρωγή Θυμάτων Ναρκοπεδίων”.

Σύμφωνα με αναφορά του Διεθνούς Παρατηρητηρίου Ναρκοπεδίων, το πρόβλημα σε παγκόσμιο επίπεδο παραμένει. Όπως αναφέρει το παρατηρητήριο κάθε χρόνο χάνουν τη ζωή τους από νάρκες 15 με 20 χιλιάδες άνθρωποι, το 20% των οποίων είναι παιδιά. Ο αριθμός πάντως θεωρείται ότι συνεχώς μειώνεται χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες ΜΚΟ και διεθνών οργανισμών.

Φωτογραφία :  Stijn Swinnen on Unsplash

Σχετικά με miga art press

Τέχνη. Και καθημερινότητα. Αλλά και πώς η Τέχνη μπαίνει μέσα στην καθημερινότητά μας, ή μήπως η καθημερινότητά μας περιστρέφεται γύρω από την Τέχνη; Και σκέψεις και συναισθήματα, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται από την επαφή μας με την Τέχνη, αλλά και από την κοινωνική πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Οι τρόποι που την αντιλαμβανόμαστε και την συναισθανόμαστε. Και την Τέχνη και την καθημερινότητα. Εν τέλει, και εν ολίγοις, ο λόγος μας για Τέχνη μέσα στην καθημερινότητά μας. Κι εδώ προκύπτει το εξής: τι να πρωτο-πει κανείς; Τι να πρωτο-γράψει; Από ποια θέση; Ερωτήματα που μας ώθησαν να φτιάξουμε αυτό το blog, έτσι ώστε, από κάποια αφετηρία, και μέσω του γραπτού λόγου, να ξεκινήσουμε από κάπου. Μαζί σας. Και αν η Τέχνη γίνεται καμβάς για τα συναισθήματα και για τις σκέψεις μας, ταυτόχρονα δεν αποκλείεται να διαταράσσει τα «κοινώς αποδεκτά», την «κοινή λογική», την «κοινή ησυχία». Για να βάλει –ή μήπως να σχηματοποιήσει υπάρχουσες- νέες δυναμικές στα κοινά κείμενα. Και κάπως έτσι προέκυψε η «Μύγα». Έντομο μικρό, -και όμως σκέφτεσαι κάτι πιο ενοχλητικό, ιδίως σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, σαν αυτές που έρχονται; Ασταμάτητη, και με έναν ασίγαστο βόμβο, ικανότητα στο να «ενοχλήσει», και –γιατί όχι;-, να «διαταράξει». Καλές πτήσεις! Η Συντακτική Ομάδα του «Μύγα Art Press»

Δείτε όλα τα άρθρα του/της miga art press →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *