Η Μύγα Θυμάται… Διεθνής Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης

H 15η Μαΐου είναι αφιερωμένη στους αντιρρησίες συνείδησης. Ο εορτασμός καθιερώθηκε το 1985 με πρωτοβουλία φιλειρηνικών και αντιπολεμικών μη κυβερνητικών οργανώσεων. Αποσκοπεί στη γνωστοποίηση στο ευρύτερο κοινό των πιστεύω των αντιρρησιών συνείδησης.

Αντιρρησίας Συνείδησης δηλώνει και θεωρείται αυτός που για ηθικούς, φιλοσοφικούς, ή θρησκευτικούς λόγους αρνείται τη στράτευση.

Μέχρι τώρα στην Ελλάδα οι αντιρρησίες συνείδησης έχουν δύο επιλογές: να υπηρετήσουν τη θητεία τους χωρίς να φέρουν όπλο (άοπλη θητεία), ή η θητεία να αντικατασταθεί από διπλάσιας διάρκειας κοινωνική υπηρεσία σε υπηρεσίες και δημόσιους φορείς.

Οι εναλλακτικές αυτές έχουν θεωρηθεί πως έχουν τιμωρητικό χαρακτήρα, και για τις πρακτικές που ακολουθεί, η Ελλάδα έχει επικριθεί σφοδρά από τουλάχιστον έξι ευρωπαϊκούς ή διεθνείς φορείς (ΟΗΕ), κατά τη διάρκεια της θητείας της παρούσας κυβέρνησης. Η Διεθνής Αμνηστία έχει επανειλημμένα θίξει το ζήτημα, ενώ πρόσφατα, σε ανταπόκριση και στο σχετικό σχέδιο νόμου που τέθηκε σε διαβούλευση, τοποθετήθηκε πιέζοντας σε περαιτέρω θετικές κατευθύνσεις που είναι απαραίτητο να ακολουθηθούν, προκειμένου η νομοθεσία του κράτους να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της απέναντι στους αντιρρησίες συνείδησης, βάσει των ευρωπαϊκών και διεθνών προτύπων.

Η Διεθνής Αμνηστία τονίζει το αναφαίρετο δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, ακόμα και σε καιρό πολέμου.

Τα λόγια του Τουρκοκύπριου διωκόμενου αντιρρησία συνείδησης Halil Karapasaoglu αναδεικνύουν ότι την ευθύνη για το τέλος των πολεμικών δολοφονιών την έχει ο καθένας από εμάς, με την άρνηση ακόμα και στο να εκπαιδευτεί να τις διαπράξει. Η αντίρρηση συνείδησης συνδέεται με την άρνηση αφαίρεσης ζωής από συν-άνθρωπο.

«Με στέλνουν στη φυλακή επειδή δεν θέλω να πάρω όπλο. Έχω πει ότι δεν θα πυροβολήσω τον φίλο μου τον Αντώνη.»

Εικόνα: Richard Mcall @ Pixabay

 

Σχετικά με miga art press

Τέχνη. Και καθημερινότητα. Αλλά και πώς η Τέχνη μπαίνει μέσα στην καθημερινότητά μας, ή μήπως η καθημερινότητά μας περιστρέφεται γύρω από την Τέχνη; Και σκέψεις και συναισθήματα, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται από την επαφή μας με την Τέχνη, αλλά και από την κοινωνική πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Οι τρόποι που την αντιλαμβανόμαστε και την συναισθανόμαστε. Και την Τέχνη και την καθημερινότητα. Εν τέλει, και εν ολίγοις, ο λόγος μας για Τέχνη μέσα στην καθημερινότητά μας. Κι εδώ προκύπτει το εξής: τι να πρωτο-πει κανείς; Τι να πρωτο-γράψει; Από ποια θέση; Ερωτήματα που μας ώθησαν να φτιάξουμε αυτό το blog, έτσι ώστε, από κάποια αφετηρία, και μέσω του γραπτού λόγου, να ξεκινήσουμε από κάπου. Μαζί σας. Και αν η Τέχνη γίνεται καμβάς για τα συναισθήματα και για τις σκέψεις μας, ταυτόχρονα δεν αποκλείεται να διαταράσσει τα «κοινώς αποδεκτά», την «κοινή λογική», την «κοινή ησυχία». Για να βάλει –ή μήπως να σχηματοποιήσει υπάρχουσες- νέες δυναμικές στα κοινά κείμενα. Και κάπως έτσι προέκυψε η «Μύγα». Έντομο μικρό, -και όμως σκέφτεσαι κάτι πιο ενοχλητικό, ιδίως σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, σαν αυτές που έρχονται; Ασταμάτητη, και με έναν ασίγαστο βόμβο, ικανότητα στο να «ενοχλήσει», και –γιατί όχι;-, να «διαταράξει». Καλές πτήσεις! Η Συντακτική Ομάδα του «Μύγα Art Press»

Δείτε όλα τα άρθρα του/της miga art press →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *