Η Μύγα Θυμάται… “το μπαμπά της Μαφάλντα”

«Δεν είναι απίθανο τι μπορεί να κρύβει μέσα του ένα μολύβι;»

Αυτή είναι ίσως μία από τις πιο χαρακτηριστικές ατάκες του Quino, και αν σκεφτούμε όλες εκείνες τις στιγμές που γελάσαμε, συγκινηθήκαμε, αλλά κυρίως ταυτιστήκαμε με το «παιδί» του, τη Μαφάλντα, τότε γνωρίζουμε και την απάντηση στην ερώτησή του.

Ο Quino γεννήθηκε στην Αργεντινή, Σαν Σήμερα, στις 17 Ιουλίου 1932, σε μια οικογένεια μεταναστών από την Ανδαλουσία της Ισπανίας. Το παρατσούκλι “Quino” το απέκτησε από μικρή ηλικία, για να ξεχωρίζει από τον συνονόματο θείο του Joaquín Salvador Lavado, επίσης εικονογράφο. Ο θείος αυτός ήταν που καλλιέργησε το ενδιαφέρον του μικρού Quino για το σκίτσο, από μικρή ακόμα ηλικία.

Λίγο μετά τον θάνατο της μητέρας του, το 1945, γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Mendoza, της γενέτειράς του. Μετά και τον θάνατο του πατέρα του, εγκατέλειψε τις σπουδές του για να ασχοληθεί με το σκίτσο και  το κόμικ.

Σύντομα το πρώτο του σκίτσο πουλήθηκε ως διαφήμιση σε ένα κατάστημα υφασμάτων.

Η πρώτη του χιουμοριστική στήλη δημοσιεύτηκε στο εβδομαδιαίο περιοδικο Esto Es. Αυτό το περιοδικό αποτέλεσε και την αφετηρία για ποικίλες δημοσιεύσεις του Quino σε πολλά άλλα περιοδικα΄και εφημορίδες, όπως “Vea y Lea”, “Damas y Damitas”, “Che”, “el diario Democracia”, κ.ά.

Για πολλά χρόνια τα κόμικ του εκδίδονταν τακτικά στο “Rico Tipo” (εβδομαδιαίο Αργεντίνικο περιοδικό κόμικ, που κυκλοφορούσε κατά τα έτη 1944-1972 υπό τον Guillermo Divito), στο “Tia Vicenta” (εβδομαδιαίο έντυπο που σατίριζε την επικαιρότητα), καθώς και στο “Dr. Merengue”. Κατόπιν στράφηκε για άλλη μια φορά στη δημιουργία σκίτσων για χρήση τους ως διαφήμιση.

Ο πρώτος ολοκληρωμένος τόμος με τα έργα του, εκδόθηκε το 1963, με τίτλο “Mondo Quino”.

Η Μαφάλντα, το πιο διάσημο «παιδί» του, δημιουργήθηκε στα πλαίσια των διαφημιστικών αναγκών μιας εταιρίας κατασκευής ηλεκτρικών οικιακών συσκευών. Αν και η διαφήμιση δεν κυκλοφόρησε ποτέ, η Μαφάλντα είχε ήδη το φως του κόσμου αυτού, και σύντομα, η πρώτη της ιστορία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Leoplán”, και κατόπιν φιλοξενήθηκε στις σελίδες του εβδομαδιαίου περιοδικού “Primera Plana”. Κατά τα έτη 1965-1967 εκδιδόταν στην εφημερίδα El Mundo, ενώ μετά την κυκλοφορία του πρώτου του βιβλίου, ξεκίνησε να εκδίδεται στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και αλλού. Στην Ισπανία μάλιστα, που βρισκόταν υπό το καθεστώς της Φρανκικής Δικτατορίας, το κόμικ κυκλοφόρησε λογοκριμένο, με την ένδειξη «μόνο για ενήλικες».

Η ζωή της Μαφάλντα «έληξε» στις 25 Ιουνίου 1973, λόγω «έλλειψης έμπνευσης» του δημιουργού της. Ωστόσο, τα ταξίδια της δεν τέλειωσαν ποτέ. Καθώς ο χαρακτήρας αυτός χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές και για διάφορους σκοπούς ανθρωπιστικούς, διαφημιστικούς, εκπαιδευτικούς κ.ά. Χαρακτηριστικά, το 1976 ο χαρακτήρας της επιλέχτηκε από τη UNICEF για τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Ο Quino συνέχισε με τη δημιουργία άλλων κόμικ. Συνεργάστηκε με τον Κουβανό διευθυντή Juan Padrón κατά τα έτη 1986-1988, και καρπός αυτής της συνεργασίας αποτέλεσε η σειρά έξι καρτούν υπό τον τίτλο “Quinoscopio”, διάρκειας έξι λεπτών περίπου το καθένα. Το 1994 οι δυο τους συνεργάστηκαν πάνω στην δημιουργία 104 σύντομων καρτούν με τη Μαφάλντα.

Ο κυνισμός και το χιούμορ αποτελούν τα νήματα που συνδέουν το σύνολο της δημιουργίας του.

Για το έργο του έχει τιμηθεί πολλές φορές. Το 1982, επιλέχτηκε ως «Καρτουνίστας της Χρονιάς» από τους συναδέλφους του σε όλο τον κόσμο, και έχει κερδίσει δύο φορές το Αργυρό Βραβείο Konex των Εικαστικών Τεχνών. Το 2000 τιμήθηκε με το δεύτερο βραβείο Quevendos για το σχεδιαστικό χιούμορ του. Αυτές είναι μερικές μόνο από τις διακρίσεις που του έχουν αποδοθεί, ενώ μια συνοικία στο Μπουένος Άιρες ονόμασε την πλατεία της, προς τιμήν του πιο χαρακτηριστικού χαρακτήρα του έργου του, Plaza Mafalda. To όνομά του συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τους σημαντικότερους Αργεντινούς (88η θέση), όντας ο μόνος κομίστας της λίστας.

Επιμέλεια: Χρυσή Κυρατσού

Σχετικά με miga art press

Τέχνη. Και καθημερινότητα. Αλλά και πώς η Τέχνη μπαίνει μέσα στην καθημερινότητά μας, ή μήπως η καθημερινότητά μας περιστρέφεται γύρω από την Τέχνη; Και σκέψεις και συναισθήματα, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται από την επαφή μας με την Τέχνη, αλλά και από την κοινωνική πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Οι τρόποι που την αντιλαμβανόμαστε και την συναισθανόμαστε. Και την Τέχνη και την καθημερινότητα. Εν τέλει, και εν ολίγοις, ο λόγος μας για Τέχνη μέσα στην καθημερινότητά μας. Κι εδώ προκύπτει το εξής: τι να πρωτο-πει κανείς; Τι να πρωτο-γράψει; Από ποια θέση; Ερωτήματα που μας ώθησαν να φτιάξουμε αυτό το blog, έτσι ώστε, από κάποια αφετηρία, και μέσω του γραπτού λόγου, να ξεκινήσουμε από κάπου. Μαζί σας. Και αν η Τέχνη γίνεται καμβάς για τα συναισθήματα και για τις σκέψεις μας, ταυτόχρονα δεν αποκλείεται να διαταράσσει τα «κοινώς αποδεκτά», την «κοινή λογική», την «κοινή ησυχία». Για να βάλει –ή μήπως να σχηματοποιήσει υπάρχουσες- νέες δυναμικές στα κοινά κείμενα. Και κάπως έτσι προέκυψε η «Μύγα». Έντομο μικρό, -και όμως σκέφτεσαι κάτι πιο ενοχλητικό, ιδίως σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, σαν αυτές που έρχονται; Ασταμάτητη, και με έναν ασίγαστο βόμβο, ικανότητα στο να «ενοχλήσει», και –γιατί όχι;-, να «διαταράξει». Καλές πτήσεις! Η Συντακτική Ομάδα του «Μύγα Art Press»

Δείτε όλα τα άρθρα του/της miga art press →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *