Η Μύγα Θυμάται…Χέρμπι Χάνκοκ

Ο Χέρμπι Χάνκοκ, γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 12 Απριλίου 1940, στο Σικάγο. Είναι Αμερικανός μουσικός της τζαζ βραβευμένος με Όσκαρ καλύτερης μουσικής αλλά και με πολλά βραβεία Γκράμι.

Ασχολήθηκε με σχεδόν όλα τα είδη της τζαζτα οποία εξελίχθηκαν προς το τέλος του 20ου αιώνα και την αρχή του 21ου. Υιοθέτησε ηλεκτρονικά όργανα καθώς και ηλεκτρονικές μεθόδους παραγωγής μουσικής και ανέπτυξε ένα προσωπικό και χαρακτηριστικό στυλ. Ταυτόχρονα, συνέχισε να εξασκείται στο πιάνο, δημιουργώντας συνεχώς καινούριες φόρμες.
Ξεκίνησε ώς μαθητευόμενος πιανίστας στην ηλικία των επτά. Στα έντεκα ήταν ο σολίστ σε κονσέρτο για πιάνο του Μότσαρτ, με την Φιλαρμονική του Σικάγου. Σπούδασε στο Γκρηνέλ Κόλετζ και ακολούθως, κλήθηκε από τον Ντόναλντ Μπερντ, το 1961, να συμμετάσχει στο συγκρότημα του, στη Νέα Υόρκη. Σύντομα η Μπλου Νόουτ του πρόσφερε σόλο συμβόλαιο. Το 1963 ενώθηκε με τη μπάντα του Μάιλς Ντέιβις, με την οποία έμεινε για πέντε χρόνια, επηρεάζοντας ολόκληρο το μουσικό της στυλ. Ταυτόχρονα συνέχισε να συνθέτει καταπληκτικά μουσικά κομμάτια.
Το 1968 ηχογράφησε το φανκ άλμπουμ Φατ Αλμπέρτα Ροτούντα και το 1969 δημιούργησε ένα προοδευτικό τζαζ-ροκ σεξτέτο. Δυστυχώς η μπάντα διαλύθηκε το 1973, διότι τελείωσαν τα χρήματα. Ως επόμενο βήμα, δημιούργησε ένα τρομερό φανκ συγκρότημα και εξέδωσε το άλμπουμ Χεντ Χάντερς, το οποίο έγινε το δημοφιλέστερο (σε πωλήσεις) τζαζ άλμπουμ της εποχής. Κατά το υπόλοιπο της δεκαετίας 70, ο Χάνκοκ συνέχισε με ηλεκτρονική τζαζ-φανκ και ντίσκο. Το 1983 κατάφερε ένα χιτ στο MTV, με το τραγούδι Ρόκιτ. Κατά τις δεκαετίες ’90 και ’00, ο Χάνκοκ συνέχισε την μουσική πρωτοπορία στους χώρους της τζαζ. Το 2010 έγινε Δημιουργικός Διευθυντής της Φιλαρμονικής του Λος Άντζελες.

Σχετικά με miga art press

Τέχνη. Και καθημερινότητα. Αλλά και πώς η Τέχνη μπαίνει μέσα στην καθημερινότητά μας, ή μήπως η καθημερινότητά μας περιστρέφεται γύρω από την Τέχνη; Και σκέψεις και συναισθήματα, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται από την επαφή μας με την Τέχνη, αλλά και από την κοινωνική πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Οι τρόποι που την αντιλαμβανόμαστε και την συναισθανόμαστε. Και την Τέχνη και την καθημερινότητα. Εν τέλει, και εν ολίγοις, ο λόγος μας για Τέχνη μέσα στην καθημερινότητά μας. Κι εδώ προκύπτει το εξής: τι να πρωτο-πει κανείς; Τι να πρωτο-γράψει; Από ποια θέση; Ερωτήματα που μας ώθησαν να φτιάξουμε αυτό το blog, έτσι ώστε, από κάποια αφετηρία, και μέσω του γραπτού λόγου, να ξεκινήσουμε από κάπου. Μαζί σας. Και αν η Τέχνη γίνεται καμβάς για τα συναισθήματα και για τις σκέψεις μας, ταυτόχρονα δεν αποκλείεται να διαταράσσει τα «κοινώς αποδεκτά», την «κοινή λογική», την «κοινή ησυχία». Για να βάλει –ή μήπως να σχηματοποιήσει υπάρχουσες- νέες δυναμικές στα κοινά κείμενα. Και κάπως έτσι προέκυψε η «Μύγα». Έντομο μικρό, -και όμως σκέφτεσαι κάτι πιο ενοχλητικό, ιδίως σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, σαν αυτές που έρχονται; Ασταμάτητη, και με έναν ασίγαστο βόμβο, ικανότητα στο να «ενοχλήσει», και –γιατί όχι;-, να «διαταράξει». Καλές πτήσεις! Η Συντακτική Ομάδα του «Μύγα Art Press»

Δείτε όλα τα άρθρα του/της miga art press →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *