Η Μύγα Θυμάται… No Nukes

Η Μουσική ενάντια στα Πυρηνικά

Στις 12 Ιουνίου 1982, 37 χρόνια δηλαδή πριν, έλαβε χώρα ίσως η μεγαλύτερη διαδήλωση στην ιστορία των ΗΠΑ ενάντια στα πυρηνικά. Οι συντηρητικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 750.000 κόσμο, ενώ άλλοι κάνουν λόγο ακόμα και για 1.000.000 συγκεντρωμένους διαφόρων πολιτικών και πολιτισμικών καταβολών, που ειρηνικά διαδήλωσαν υπέρ του πυρηνικού αφοπλισμού και του τερματισμού του ανταγωνισμού στους εξοπλισμούς στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου.

Στην ιστορία η διαδήλωση και η συναυλία που πραγματοποιήθηκε έμειναν γνωστές ως “No Nukes”. Ήταν το 4ο (και προτελευταίο) στη σειρά αντίστοιχων συναυλιών, και αρκετοί από τους καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν ήταν βετεράνοι των M.U.S.E. (Musicians United for Safe Energy), των Μουσικών δηλαδή Υπέρ της Ασφαλούς Ενέργειας.

Οι M.U.S.E. ήταν αυτοί που είχαν καλέσει την πρώτη No Nuke συναυλία το 1979 στη Madisson Square, που κράτησε πέντε ημέρες του Σεπτέμβρη, και στη σκηνή της ανέβηκαν οι Bruce Springsteen, Chaka Khan, Peter Tosh, Jesse Colin Young, Tom Petty & the Heartbreakers, Poco, Gil Scott-Heron, and Ry Cooder. Οι συμμετέχοντες από τη μεριά του κοινού υπολογίζονται σε 200.000. Οι συναυλίες ηχογραφήθηκαν σε ένα τριπλό άλμπουμ με τίτλο: “No Nukes: The Music Concerts for a Non-Nuclear Future”, αλλά και μιούζικαλ (“No Nukes”, 1980) , ένα χρόνο μετά, στο οποίο μάλιστα εμφανίστηκε για πρώτη φορά από κοινού ο Bruce Springsteen με τους E Street Band, εμφάνιση που εγκωμιάστηκε από κριτικούς και κοινό και εγκαινίασε τη συνεργασία τους.

Το 1982, η συμμετοχή ήταν πολλαπλάσια απ’ τη μεριά του κοινού. Μπροστά στο φόβο του πυρηνικού ολοκαυτώματος, κάποια από τα  συνθήματα που κυριάρχησαν ήταν «Λάμψε Πνευματικά, όχι Ραδιενεργά» (“Glow Spiritually, Not Radioactively”), και «Τερματίστε τον Ανταγωνισμό των Εξοπλισμών, Όχι την Ανθρώπινη Φυλή» (“End the Arms Race, Not the Human Race”).

Η Linda Ronstadt ξεκίνησε την ερμηνεία της με μία διασκευή στο “Tumbling a Dice” των Rolling Stone, και τελείωσε με το “Back in the USA” του Chuck Berry. O James Taylor τραγούδησε το πασίγνωστο “You’ve got a Friend” και προσκάλεσε τον John Hall, να τραγουδήσουν μαζί το νέο του τραγούδι “Children’s Cry”. Στη σκηνή του No Nukes του 1982 o Bruce Springsteen, ένωσε τις δυνάμεις του με τον Jackson Browne για να τραγουδήσουν τα “Running On Empty”, και “The Promised Land”.

Επιμέλεια: Χρυσή Κυρατσού

Σχετικά με miga art press

Τέχνη. Και καθημερινότητα. Αλλά και πώς η Τέχνη μπαίνει μέσα στην καθημερινότητά μας, ή μήπως η καθημερινότητά μας περιστρέφεται γύρω από την Τέχνη; Και σκέψεις και συναισθήματα, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται από την επαφή μας με την Τέχνη, αλλά και από την κοινωνική πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Οι τρόποι που την αντιλαμβανόμαστε και την συναισθανόμαστε. Και την Τέχνη και την καθημερινότητα. Εν τέλει, και εν ολίγοις, ο λόγος μας για Τέχνη μέσα στην καθημερινότητά μας. Κι εδώ προκύπτει το εξής: τι να πρωτο-πει κανείς; Τι να πρωτο-γράψει; Από ποια θέση; Ερωτήματα που μας ώθησαν να φτιάξουμε αυτό το blog, έτσι ώστε, από κάποια αφετηρία, και μέσω του γραπτού λόγου, να ξεκινήσουμε από κάπου. Μαζί σας. Και αν η Τέχνη γίνεται καμβάς για τα συναισθήματα και για τις σκέψεις μας, ταυτόχρονα δεν αποκλείεται να διαταράσσει τα «κοινώς αποδεκτά», την «κοινή λογική», την «κοινή ησυχία». Για να βάλει –ή μήπως να σχηματοποιήσει υπάρχουσες- νέες δυναμικές στα κοινά κείμενα. Και κάπως έτσι προέκυψε η «Μύγα». Έντομο μικρό, -και όμως σκέφτεσαι κάτι πιο ενοχλητικό, ιδίως σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, σαν αυτές που έρχονται; Ασταμάτητη, και με έναν ασίγαστο βόμβο, ικανότητα στο να «ενοχλήσει», και –γιατί όχι;-, να «διαταράξει». Καλές πτήσεις! Η Συντακτική Ομάδα του «Μύγα Art Press»

Δείτε όλα τα άρθρα του/της miga art press →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *