Review: Damian Jr. Gong Marley, Third World, Hollie Cook @Release Athens 2019

Θυμάσαι εκείνο το παλιό ελληνικό άσμα με την μουσική του Λοΐζου, που μιλούσε για κάποια μακρινά ταξίδια στην Τζαμάικα, δια μέσω φαντασίας; Ε να που το φαντασιακό και μια παλιά ανάμνηση, άγγιξαν το υπαρκτό το βράδυ της Παρασκευής.

Πλατεία νερού, λίγο μετά τις έξι το απόγευμα. Από σκηνής οι πρώτοι ήχοι σηματοδοτούν την έναρξη του καλοκαιριού, και του Release Athens 2019. Μια δόση αλμύρας που αφήσαμε πίσω μας, από το περσινό καλοκαίρι, σμίγουν με το αεράκι του Ιούνη, και μας επαναφέρουν στον τόπο του εγκλήματος.

Αυτή η νύχτα κρύβει χρώμα, έχει ρυθμό, μπροστά σε μια βραδιά που ξεκινάει την διαδρομή της από νωρίς το απόγευμα, με την ενέργεια της Reggae να βρίσκεται παντού και να ξεδιπλώνεται σταδιακά ανάμεσα μας.

Σε κάθε άλλη περίπτωση, θα έβαζα τα πράγματα με την σειρά στο χαρτί για να σου μεταφέρω την ατμόσφαιρα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως δεν θα το κάνω… Θες λίγο οι λέξεις που δεν κρατιούνται να εκφράσουν την τζαμαϊκανή ενέργεια, θες λίγο η reggae κατάσταση, που ακόμα σκανδαλιζει το μέσα μας από χθες; Όπως και να έχει, το μόνο σίγουρο είναι, ότι εδώ το πρωτόκολλο περισσεύει, οπότε την ειδική μνεία στην διοργάνωση, θα την κρατήσω για το τέλος.

Και ενώ τα πρώτα πολύχρωμα τουρμπάνια, με τα κρυμμένα ράστα, έχουν κάνει την εμφάνιση τους, με την ηχητική υπόκρουση του dj set από τον Junior Sp, να έρχονται, από το κέντρο της σκηνής, η συσσώρευση του κόσμου μεγαλώνει, στην κραυγή του frontman των Gobey & P-Gial, φωνάζοντας “Spread the love”.
Έχοντας στην λίστα κομμάτια όπως το “Moonlight”, από το album τους “Dreadrock”, αλλά και το “Angel”, καθώς και το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, κλείδωσαν μια εξαιρετική παρουσία στην πρώτη μέρα του Release, μεταφέροντας μας όλο και πιο κοντά, προς τον πυρήνα της ενέργειας.

“Sweet Darling is it Night or Day’

Ναι, πολύ σωστά κατάλαβες η Hollie Cook, κάνει την εμφάνιση της, και τα κορμιά λικνίζονται στην Δύση του ήλιου.
Άργος Dub ρυθμός με reggae περάσματα, εκτοξεύσουν την αίσθηση του” γουστάρω “. Εδώ βέβαια βοηθάει και το φυσικό σκηνικό με τον ήλιο να πέφτει στο νερό και την ίδια την ερμηνεύτρια, να το απολαμβάνει, παρασύροντας κάθε ακροατή. Φυσικά το Sugar Water, δεν θα μπορούσε να έλλειπε από την βραδιά, επαλυθέυοντας την μουσική της Cook.
Tropical Pop αίσθηση, λίγα λεπτά μακριά από το κέντρο της Αθήνας.

“A lonely soul was I without direction
I didn’t know which way that I had to go
I sought the clues to life’s unanswered
Questions
My mind’s heart had to know
I heard you call while wandering through
The darkness
I’d walk…”

Προπομπός του μεγάλου οικοδεσπότη της βραδιάς οι Third Word, όπου έδεσαν γερά την άγκυρα με το” Now That We’ve Found Love”.

Με έντονη δισκογραφική δραστηριότητα στα τέλη της δεκαετίας του 1970, συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να μας χαρίζουν στιγμές, ανοίγοντας έτσι, έναν τρισδιάστατο κόσμο, όρασης και ακοής έτοιμο να τον απολαύσεις.

Κρουστά και ηλεκτρισμός τάσσονται στην πρώτη γραμμή, τα απόκοσμα φωνητικά, σε συνδιασμό με τους ήχους των sinthe, ζωντανεύουν στην κυριολεξία το λιοντάρι στην ζούγκλα. Με τους παλαιότερους Stephen Cat Coore και Richard Daley, αλλά και τον νεότερο μέλος Aj Brown, να δένουν άψογα μεταξύ τους, μουσικά και ενεργειακά, τα μουσικά περάσματα ανέτρεπαν το ένα το άλλο.

Σε μια διαδρομή που ξεκινάει από το “Reggae Ambassadar”, το “Sense of Purpose”, έως το “Uptown Rebel”, και το καινούργιο “Loving you Is Easy”, για να σταθεί στο “1985(96 Degrees In the Shade)”, αφιερωμένο στους ανθρώπους της γης που αγωνίζονται.

“Τρρρρ-α–μπουμ-τουμ” Αν ήσουν κάπου ανάμεσα μας, θα καταλάβεις…

Αν πάλι όχι… Το σήμα δόθηκε από σκηνής, και μια ζούμπα, μας προσγειώνει στον ρυθμό της fusion reggae.

Pop, Rock, αλλά και disco στοιχεία, σε ένα mix dance hall, που ξεκινάει από από την μία γη της μουσικής στην άλλη.

Τα μπάσα από το ηλεκτρικό τσέλο στο solo του Cat, κορυφωνουν την παρουσία τους, χτίζοντας σιγά σιγά το φινάλε τους, εν μέσω μιας ραψωδίας, καταλήγοντας στο “Redemption”, του Bob Marley, αλλά και το “Try Jah Love”, μοιράζοντας την αγάπη παντού.

Σαν άξιο διάδοχο του ονόματος του, ο Τζαμαϊκανος Κύρηκας, αναγγέλλει τον Damian Marley.

Mε την κληρονομιά, ενός ονόματος που χάραξε την πορεία της Reggae στην μουσική του 20ού αιώνα, επάξια κατέχει τον τίτλο του σπουδαιότερου εκπρόσωπου της reggae παγκοσμίως.

Κλασσικές φόρμες, άλλοτε πιο εχμύρες στην ποιότητα τους, και άλλοτε πιο Pop στην ενέργεια, φέρουν τον σαραντάχρονο καλλιτέχνη, αλλά και παραγωγό, μιας και υπογραφει τον τελευταίο δίσκο των Third Word, από την θέση αυτή, ως τον
πουδαιότερο εκπρόσωπο της reggae παγκοσμίως.

Με το ορχηστρικό μέρος του “Sun Is Shining” των Βob Marley & The Wailers να κάνει την εισαγωγή, εμφανίστηκε στη σκηνή συνοδεία σημαιοφόρου που κυμάτιζε καθ’ όλη τη διάρκεια του live τη σημαία με το Λιοντάρι της Ιουδαίας, σύμβολο για το κίνημα των Rastafari, ενισχύοντας την δράση στον ενθουσιασμό.

Με ασταμάτητο ρυθμό, περνώντας από το ένα στο άλλο, το “Set Up Shop”, “Hey Girl” και “Here We Go”, καθώς και “Affairs of the Heart” ήταν από τα πρώτα στην σειρά, που δικαίωσαν την επιλογή της διοργάνωσης για την 1η μέρα.

“Medication
Your medication makes me high
Just be patient
I’m like a patient trying to find
Levitation
Run your fingers down my spine
Elevation
Your medication makes me high
Hey…

… I love you Mary”

Φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείπουν από την λίστα το “Medication”, υπό τον πρόλογο για τις φαρμακευτικές ιδιότητες της Καναβης , και το εξαιρετικό “The Mission”,αλλά και τα “Love and Inity”, “Positive Vibration” των Βob Marley & The Wailers, το “Everybody Wants to Be Somebody” και το “Is This Love”, άμεσα συνδεδεμένα με το encore.

“Να προσέχετε τους εαυτούς σας και τους γύρω σας, One Love” και η αρένα πλημμύρισε από έρωτα. Αυτόν που γεννάνε τα τραγούδια, ο αυθορμητισμός της στιγμής, και η ελευθερία. Με την αίσθηση του Bob Marley εκεί, καθ’ολη την διάρκεια της βραδιάς, το” Get Up, Stand Upκαι “Could You Be Loved”, ο στόχος προς το φινάλε της βραδιάς εκπληρώθηκε με το “Welcome to Jamrock”, κλείνοντας έτσι την πρώτη μέρα του Release, όπου όπως προ αναφέρθηκα, του αξίζει ιδιαίτερη μνεία, μιας και στάθηκε κεντρικός αγωγός μεταξύ καλλιτεχνών και ακροατών, δημιουργώντας μια ακόμα καλύτερη διοργάνωση, από κάθε άλλη φορά.

P.s:Με αισιόδοξο το νου, κάποια μέρα η μουσική θα γίνει η αμαρτία που θα λυτρώσει την ύπαρξη.

Φωτογραφία: Κωνσταντίνος Βλάχος/Konstantinos Mindcrimek

Σχετικά με Κέλλυ Πήλιουρα

Γεννήθηκα σε μια κουκίδα αυτού του πελώριου "μικρόκοσμου", που ούτε ο κλασσικός Αμερικάνος δεν ξέρει. Στις 28 του Οκτώβρη και ενώ όλοι περίμεναν να γιορτάσουν την εθνική εορτή, η μαμά μου έκανε την διαφορά. Είμαι η Κέλλυ και σύμφωνα με το ιστορικό της γέννησης μου είμαι αντί- συμβατική. Από πολύ μικρή η μουσική και το διάβασμα μπήκαν στην ζωή μου , θέλοντας να ισορροπήσουν την διχασμένη προσωπικότητα που έφερα από βρέφος. Παρέμειναν δίπλα μου, πιστοί φίλοι, να καταπραΰνουν την παράξενα αθόρυβη ζωή μου... Μέσα σε όλη αυτή τη μικρή διαδρομή και παρόλο που είμαι από αυτούς που ζουν με το αίσθημα, οι αριθμοί μπήκαν στη ζωή μου και με οδήγησαν έξω από την πόρτα του Πανεπιστημίου. Κι ενώ ήμουν χαμένη μέσα στις ψυχρές γραμμές των μαθηματικών και τους παράλογους νόμους των οικονομικών, σκυμμένη στο θρανίο ονειρευόμουν ακόμη τη μέρα που η ζωή θα ξεκινούσε. Ονειρεύτηκα φλογερά μια ζωή όλο λέξεις και μουσική, φθινοπωρινά φύλλα σε ατέλειωτα ξενόφερτα βροχερά λιβάδια, με τον έρωτα και την αγάπη να χορεύουν πάνω στην λασπωμένη γη..          -Φυσικά κάτω από ένα δέντρο! Όνειρα λες; Τα "φώτα"άνοιξαν η "αυλαία" έπεσε για την βαρετή ζωή, και το θέατρο πήρε πρωταρχικό ρόλο και θέση στην ζωή μου, έχοντας συνοδοιπόρους πάντα, τα φαντασιακό, ως βασική προϋπόθεση για επιβίωση στο υπαρκτό. Σαν ηθοποιός λοιπόν, κατέκτησα μόνο λίγα Όσκαρ και κάποιες χρυσές σφαίρες, τίποτα το σημαντικό. Μετά, σκέφτηκα πως τα ωραία και σημαντικά, είναι τα μικρά, μάζεψα τα βιβλία μου και τους ήρωες τους, τις μελωδικές μου αναζητήσεις, και βγήκα πίσω από το φως, παραμένοντας πιστός δημιουργός ενός άλλου κόσμου κάθε φορά. Πότε από την θέση σκηνοθέτη, και πότε από την θέση μπροστά στο μικρόφωνο του ραδιοφώνου, επιβεβαιώνοντας την μαγεία της επικοινωνίας, μεταξύ πομπού και δέκτη. "Racing around to come up behind you again" Καλές Πτήσεις..

Δείτε όλα τα άρθρα του/της Κέλλυ Πήλιουρα →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *