Live Report: ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ (An Club, 26.1.2019)

Θα μπορούσε να πετάξει προτίμησε να καεί…

Νέα Σμύρνη 1993. Οι Metallica για πρώτη φορά στην Ελλάδα και το αφηνιασμένο πλήθος πετάει μαζικά μπουκαλάκια νερού περιμένοντας τους Αμερικάνους ενώ στη σκηνή ανεβαίνει μια μπάντα που παίζει ελληνόφωνο ροκ. Κάποιος ουρλιάζει δίπλα μου «μη χαλάς την κασσέτα ρε φίλε, κράτα τη για τους θεούς» όσο αυτοί έπαιζαν το “Θα Είμαι Εκεί”. Ήταν η πρώτη μου επαφή με τους ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ και η αλήθεια είναι πως εκείνη την εποχή ο ελληνικός στίχος δε μου καθόταν καλά αν και μέσα στην επόμενη διετία είχα πλέον στην κατοχή μου και τα 4 album τους.

ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ -photo by konstantinos mindcrimek

Οι ίδιοι δεν ηχογράφησαν τίποτα νέο μετά το 1996 και χάθηκαν μέχρι που στα τέλη του 2017 έκαναν ένα νοσταλγικό reunion live στο Piraeus Academy που σηματοδότησε την επιστροφή τους ενώ στη συνέχεια έπαιξαν σε Βόλο, Λάρισα, Τρίκαλα, Ιωάννινα, Καστοριά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και επέστρεψαν για ένα ακόμα live στην Αθήνα παίζοντας στο Gagarin το Δεκέμβρη του 2018. Και να που σε λιγότερο από δυο μήνες ανακοίνωσαν νέα εμφάνιση, αυτή τη φορά στο AN, ένα live party με αφορμή τις χορταστικές επανακυκλοφορίες των άλμπουμ «Μυστικοί Κήποι»(1986) και «Χρώματα»(1996) από την Labyrinth Of Thoughts.

Κάθε στιγμή, τραγούδι στον άνεμο…

Αναμενόμενα λίγος κόσμος αυτή τη φορά (λιγότερα από 200 άτομα), προφανώς οι πιο πιστοί οπαδοί τους αφού οι εξωσχολικοί είχαν ήδη καλυφθεί στα προηγούμενα live.

ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ -photo by konstantinos mindcrimek

Ξεκίνημα με το ομώνυμο από τους Μυστικούς Κήπους και καπάκι το “Ένα Μέρος Να Κρυφτώ”, με την προβαρισμένη μπάντα να ακούγεται σωστά. Από τα αρχικά μέλη στη σκηνή είναι ο Θοδωρής Δημητρίου(φωνή, μελόντικα) και ο Διογένης Χατζηστεφανίδης(μπάσο) αλλά και οι νέοι ήταν εξαιρετικοί, Σωτήρης Καστάνης(κιθάρα), Βαγγέλης Τσιμπλάκης(τύμπανα) και Θοδωρής Φοινίδης(πλήκτρα).

ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ -photo by konstantinos mindcrimek

Ο Θοδωρής δε μιλάει πολύ κάτι που βοηθά στο να μη χαθεί η συνοχή της βραδιάς. Μια βραδιά ήταν αφιερωμένη στους δύο δίσκους προφανώς, με εμβόλιμες σφήνες από ακυκλοφόρητα κομμάτια (κάποια μπήκαν σαν bonus στις επανακυκλοφορίες).

Κάποια νύχτα το φεγγάρι αιμορραγεί…

Το πρώτο άλμπουμ είναι αγαπημένο μου, κάθε κομμάτι είναι blast from the past, μικρές τζούρες νοσταλγίας αυτού του ιδιαίτερου new wave ήχου με ελληνικό στίχο που λίγοι πήραμε χαμπάρι τότε. Νομίζω πως η καλή μουσική δεν έχει ημερομηνία λήξης όμως, και έστω και με καθυστέρηση, η μπάντα πήρε την αναγνώριση που της άξιζε στο πάνθεον του ελληνικού ροκ (κακός όρος, το ξέρω) .

ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ -photo by konstantinos mindcrimek

Η αλήθεια είναι πως στη μέση του σετ υπήρχαν στιγμές που βαρέθηκα λόγω του διαφορετικού ύφους των κομματιών που έχουν τα Χρώματα αν και το “Κάθε Στιγμή” ήταν από τα highlights της βραδιάς ενώ τελικά ήταν σοφή κίνηση που έπαιξαν κομμάτια και από τους άλλους δύο δίσκους. O κόσμος έδειχνε να διασκεδάζει σε όλα τα τραγούδια πάντως είτε τα γνωστά είτε κάποια που έπαιζαν για πρώτη φορά.

ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ -photo by konstantinos mindcrimek

Ποιος θα διώξει μακριά τη θλίψη…

Ο κόσμος περνάει καλά αλλά η συναυλία θα απογειωθεί στα πέντε κομμάτια του encore όπου, πέρα από το νέο “Όνειρο Μέσα σε Όνειρο” και “Κοιτάζοντας Πίσω”, θα ακούσουμε τα πολύ επιτυχημένα “Θα Είμαι Πολύ Μακριά”, “Το Φεγγάρι Αιμορραγεί”, “Θα Είμαι Εκεί” με τον κόσμο να τραγουδά κάθε στίχο, τα παιδιά με τα 80ς μαλλιά θα εκστασιαστούν, το πανό στον αέρα και έτσι στο τέλος όλοι έφυγαν ευχαριστημένοι.

ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ -photo by konstantinos mindcrimek

Setlist:μυστικοί κήποι, ένα μέρος να κρυφτώ, νεκροί άγγελοι, μελαγχολία, πανικός, το μέλλον είναι τώρα, κάθε στιγμή, αντίθετα στη ροή, όλα αυτά που σε σκοτώνουν, χρώματα, ένα, ελεύθερη πτώση απ’τον ήλιο, άνθρωποι, η βροχή πέφτει δυνατά, ποιος θα διώξει μακριά τη θλίψη, δεν θα’χεις χαθεί, ύμνος    Encore: Θα είμαι πολύ μακριά, όνειρο μέσα σε όνειρο, κοιτάζοντας πίσω, το φεγγάρι αιμορραγεί, , θα είμαι εκεί

ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ -photo by konstantinos mindcrimek

® κείμενο/φωτογραφίες: Konstantinos Mindcrimek

LIVE VIDEO:

https://www.youtube.com/watch?v=cu4iCvz0jZ8

Σχετικά με Κωνσταντίνος Βλάχος - mindcrimek

Φταίνε τα τραγούδια που μας πήραν απ’το χέρι? Γιατί που θα φτάναμε χωρίς αυτά? Σαν ένα ταξίδι μέσα στην έρημο θα έμοιαζε η ζωή μας… Και τι ήρθε πρώτα? Η μουσική ή η μιζέρια που έλεγε ο Hornby? Γιατί η ζωή είναι ταξίδι, στο δρόμο, στον κόσμο, στα αρώματα, στις γεύσεις, στους ήχους, στις σιωπές (και στο larger than life sound of silence). Και από κει σε μια σελίδα ενός βιβλίου που δε θες να τελειώσει αλλά σε έχει πάει ήδη αλλού, σε μια θεατρική παράσταση που θα δακρύσεις κρυμμένος όταν χαμηλώσουν τα φώτα αλλά σε έχει αλλάξει ήδη, σε μια ταινία που θα σου σφίξει το στομάχι, και φυσικά στα κλικ της φωτογραφικής, freeze frame που έλεγε ο J.Geils, μπας και αγγίξουμε το όνειρο γιατί, όπως λέει και η Αλκυόνη «…φτάνει που ενώ τρύπησε το τσεπάκι της ψυχής μας, δεν χάσαμε τα ναύλα του ονείρου...» Κωνσταντίνος Βλάχος -mindcrimek

Δείτε όλα τα άρθρα του/της Κωνσταντίνος Βλάχος - mindcrimek →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *