ROBERT GERWARTH | Οι Ηττημένοι – Γιατί δεν τέλειωσε ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος, 1917-1923 

Βραβείο Tomlinson
Καλύτερο βιβλίο του 2016 για το Times Literary Supplement

Για τους δυτικούς Συμμάχους η 11η Νοεμβρίου 1918 ήταν πάντα μια σημαντική ημερομηνία, σημάδι του τέλους ενός πολέμου που είχε αφανίσει μια γενιά και της δικαίωσης των τρομερών θυσιών τους με την πλήρη κατάρρευση των κύριων εχθρών, της Γερμανικής, της Αυστρο-Ουγγρικής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όμως για μεγάλο μέρος της υπόλοιπης Ευρώπης, ήταν μια μέρα χωρίς σημασία, καθώς η μία χώρα μετά την άλλη καταποντιζόταν σε εφιαλτικές συγκρούσεις.

Σ’ αυτό το εξαιρετικά πρωτότυπο και καθηλωτικό βιβλίο ο Ρόμπερτ Γκέργουορθ μάς καλεί να ξανασκεφτούμε την πραγματική κληρονομιά του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η περίοδος αμέσως μετά τον πόλεμο αποδείχθηκε καταστροφική σε μεγάλο βαθμό για το μέλλον της Ευρώπης, καθώς χώρες που ανήκαν και στα δύο εμπόλεμα στρατόπεδα ρημάχτηκαν από επαναστάσεις, πογκρόμ, μαζικές απελάσεις και νέες σημαντικές στρατιωτικές συγκρούσεις. Ενώ στα περισσότερα μέρη ο Μεγάλος Πόλεμος ήταν αναμέτρηση ανάμεσα σε κρατικά στρατεύματα, σ’ αυτές τις νέες συγκρούσεις εμπλέκονταν κυρίως άμαχοι και παραστρατιωτικές δυνάμεις. Εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν στην κεντρική, την ανατολική και τη νοτιοανατολική Ευρώπη για να συγκροτηθούν η ΕΣΣΔ και μια σειρά από αδύναμα και εξαντλημένα μικρά νέα κράτη. Παντού υπήρχαν άνθρωποι που ήθελαν να πάρουν εκδίκηση από πραγματικούς και φανταστικούς εχθρούς, καθώς η ζωή τους δηλητηριάστηκε από το αίσθημα της αδικίας. Μόλις μία δεκαετία αργότερα η άνοδος του Γ΄ Ράιχ και άλλων ολοκληρωτικών καθεστώτων τούς έδωσε την ευκαιρία που ζητούσαν.

«Αυτός ο πόλεμος δεν είναι το τέλος αλλά η αρχή της βίας.
Είναι το σιδηρουργείο στο οποίο ο κόσμος θα σφυρηλατηθεί με
νέα σύνορα και νέες κοινότητες. Νέα καλούπια περιμένουν να γεμίσουν
με αίμα και η εξουσία θα ασκείται με σιδερένια πυγμή.»
ΕΡΝΣΤ ΓΙΟΥΝΓΚΕΡ

«Ένα μείγμα γοργής αφήγησης και αβίαστης ανάλυσης της αναταραχής που ξετυλίχτηκε στις χώρες των τεσσάρων συντριμμένων αυτοκρατοριών, καθώς και στην Ελλάδα και την Ιταλία, και στις δύο πλευρές της ανακωχής στο δυτικό μέτωπο τον Νοέμβριο του 1918. Ο Γκέργουορθ δείχνει με μια εντυπωσιακή συγκέντρωση λεπτομερειών ότι στην κεντρική, ανατολική και νοτιοανατολική Ευρώπη η σφαγή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν έφτασε κατά κανέναν τρόπο στο τέλος της, όπως συνέβη για τους Βρετανούς και τους Γάλλους στο τέλος του 1918.»

Financial Times

«Ένα επιβλητικό πανόραμα που κόβει την ανάσα, εκθέτοντας αυτή την επική ιστορία μεταπολεμικού χάους, επιθανάτιων αυτοκρατοριών και αναδυόμενων εθνικών κρατών. Μας κάνει να ξανασκεφτούμε την αντίληψή μας για τον εικοστό αιώνα στην Ευρώπη.»

The Times Literary Supplement

«Βασισμένο σ’ ένα ιλιγγιώδες φάσμα πρωτογενών υλικών και δευτερογενούς βιβλιογραφίας, το βιβλίο γεμίζει έναν τεράστιο καμβά . . . Μια μελέτη-τομή.»

The Wall Street Journal


Ο Robert Gerwarth σπούδασε και δίδαξε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γερμανία και στη Γαλλία. Είναι καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο University College του Δουβλίνου και διευθυντής του Κέντρου Πολεμικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου. Είναι συγγραφέας του The Bismarck Myth και του Hitler’s Hangman, μιας βιογραφίας του Reinhard Heydrich, και συνεπιμελητής (με τον Erez Manela) του τόμου Empires at War, 1911-1923(Αυτοκρατορίες σε πόλεμο, 1911-1923, εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2014).

Σχετικά με miga art press

Τέχνη. Και καθημερινότητα. Αλλά και πώς η Τέχνη μπαίνει μέσα στην καθημερινότητά μας, ή μήπως η καθημερινότητά μας περιστρέφεται γύρω από την Τέχνη; Και σκέψεις και συναισθήματα, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται από την επαφή μας με την Τέχνη, αλλά και από την κοινωνική πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Οι τρόποι που την αντιλαμβανόμαστε και την συναισθανόμαστε. Και την Τέχνη και την καθημερινότητα. Εν τέλει, και εν ολίγοις, ο λόγος μας για Τέχνη μέσα στην καθημερινότητά μας. Κι εδώ προκύπτει το εξής: τι να πρωτο-πει κανείς; Τι να πρωτο-γράψει; Από ποια θέση; Ερωτήματα που μας ώθησαν να φτιάξουμε αυτό το blog, έτσι ώστε, από κάποια αφετηρία, και μέσω του γραπτού λόγου, να ξεκινήσουμε από κάπου. Μαζί σας. Και αν η Τέχνη γίνεται καμβάς για τα συναισθήματα και για τις σκέψεις μας, ταυτόχρονα δεν αποκλείεται να διαταράσσει τα «κοινώς αποδεκτά», την «κοινή λογική», την «κοινή ησυχία». Για να βάλει –ή μήπως να σχηματοποιήσει υπάρχουσες- νέες δυναμικές στα κοινά κείμενα. Και κάπως έτσι προέκυψε η «Μύγα». Έντομο μικρό, -και όμως σκέφτεσαι κάτι πιο ενοχλητικό, ιδίως σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, σαν αυτές που έρχονται; Ασταμάτητη, και με έναν ασίγαστο βόμβο, ικανότητα στο να «ενοχλήσει», και –γιατί όχι;-, να «διαταράξει». Καλές πτήσεις! Η Συντακτική Ομάδα του «Μύγα Art Press»

Δείτε όλα τα άρθρα του/της miga art press →

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *